Klimaatverandering: te groots om iets mee te doen?

Klimaatverandering: te groots om iets mee te doen?

Onlangs viel mijn oog op een opiniestuk op VICE met als pakkende titel; “Waarom klimaatverandering geen plaats heeft in onze verhalen”. Een trigger, want dat is precies waar ik heel vaak tegenaan loop bij mijn werk voor KNN Advies. Hoe zorgen we er nou voor dat klimaatverandering, en de daarmee gepaard gaande bedreigingen, ons in beweging brengt voor we op een gegeven moment met half Groningen tot de enkels in het water staan? 

Dit soort afbeeldingen hebben we allemaal wel eens gezien. De enorme stijging in CO2 uitstoot. Ik had ook een plaatje kunnen laten zien van de jaarlijkse temperatuurstijging. Of van het zee-ijs dat afbrokkelt (kijktip: Chasing Ice). Of van de plastic soup en de verwachte enorme groei aan plastics.

We zien het gebeuren, maar wat moeten en kunnen we ermee? Het is vervelend, maar wat merk je er zelf nou eigenlijk van? Het is compleet menselijk en er is blijkbaar zelfs een term voor; een hyperobject. Een hyperobject is iets dat zo complex, groot en verspreid is over tijd en ruimte dat het ons bevattingsvermogen te boven gaat. Blijkt dus na 3 jaar werken voor KNN Advies dat ik voornamelijk bezig ben geweest met (te) grote en (te) complexe vraagstukken, daar ben je mooi klaar mee.

Het zet mij aan het denken. En het motiveert mij. Ik probeer dat hyperobject klimaatverandering (of breder; duurzaamheid) in stukjes te snijden die afzonderlijk van elkaar behapbaar zijn. En afzonderlijk van elkaar toch een hele hoop kunnen bijdragen aan het dichterbij brengen van oplossingen.

Het stukje waar ik mij op richt heeft te maken met het inzichtelijk maken van hoe bedrijven nu al economisch gezonde stappen kunnen zetten. Er is overduidelijk een omslag gaande naar een biobased, circulaire economie waar enorme economische kansen liggen om op in te springen. Kansen mét economische perspectieven omdat burgers meer en meer vragen om andere producten; producten die gezonder zijn voor onze wereld dan de gangbare producten. Het is daarom dat (grote) bedrijven zich aansluiten bij de in gang gezette transitie. Een aantal prachtige positieve voorbeelden (wereldwijd en dichterbij huis) waar ik energie van krijg:

  • Een sneaker van Adidas, biologisch afbreekbaar
  • LEGO blokjes van duurzame materialen
  • Garens op basis van gerecycled PET van Morssinkhof Plastics
  • Asfalt van wc-papier van KNN Cellulose
  • Naamplaatjes van zetmeel van H&P Moulding

Dergelijke voorbeelden lijken vanzelfsprekend, maar ik heb inmiddels leren inzien dat er heel wat uitdagingen overwonnen moeten worden voor het zover is. Juist in die praktische alledaagse situatie, en wat je daar tegenkomst als bedrijf: daar zit de kracht van KNN Advies. En mijn kracht.

Er wordt in het artikel van VICE gesteld dat een ramp nodig is om eindelijk het besef te doen laten neerdalen van klimaatverandering. Ik ben er voorstander van om het niet zover te laten komen; gezamenlijk komen we een heel eind. Zodat we kunnen voorkomen dat toekomstige generaties denken: “ze wisten alles al maar deden niks, dan spoor je echt niet.”.

Jelmer

Klimaatverandering: te groots om iets mee te doen?
← Meer waarde uit uw reststromen met vluchtige vetzuren Een beter milieu begint bij…een festival? →
Tweet
Share
Share